Polleke - Theo Olthuis - Pagina Annemie


 #TheoOlthuis #boeken

Reacties

  1. Humorgedichten27 oktober 2026 om 09:25

    Polleke ligt op de pollekes. Nu maar hopen dat de boerderijkatten netjes om hem heen grazen zonder hem wakker te maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Henk Dekkers27 oktober 2026 om 23:38

    Wat een leuke post Miekie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Henk Dekkers27 oktober 2026 om 23:40

    Vin heb jij wel eens een kippetje gehad in je leven ?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Humorgedichten28 oktober 2026 om 10:29

      Hoe bedoel je dat? Levend of gebakken? Maakt niet uit, het antwoord is: beide. Ik vond, als kind, kip erg lekker. Vooral dan kipfilet, want daar zat geen vet aan. Maar dat is héel lang geleden. Ik ben rond mijn twintigste gestopt met het eten van wat voor dieren dan ook.
      En ja, ik heb zelf ook kippen gehouden. Ik heb een knots van een kippenhok gebouwd, ik Ossenzijl, van oude pallets van het bedrijf van mijn vader. Dubbelwandig en geïsoleerd. (Op het blauwe blog kan ik je er foto's van laten zien.) Ik wilde een beetje zelfvoorzienend zijn. Een probleem met kippen is wel dat ze oud worden en dan niet meer leggen. Je hebt dus geregeld jonge kippen nodig om eieren te hebben. Maar laat je eieren uitbroeden, dan krijg je ook hanen. En wat moet je dáarmee? Die gaan vechten onderling. Ik heb maar drie jaar in Ossenzijl gewoond, en heb maar éen keer eieren laten uitbroeden. Resultaat: drie hanen (plus enkele hennen). Ik heb, bij gebrek aan een betere oplossing, die drie hanen maar losgelaten in het moerasbos. Ze zullen wel prooi zijn geworden voor de bruine kiekendieven in het gebied. Die heten niet voor niets zo. Een natuurlijke oplossing dus, zij het geen ideale.

      Verwijderen
  4. Henk Dekkers28 oktober 2026 om 11:32

    Ik bedoelde dus levend, een leuk verhaal uit het leven in Ossenzijl uiteindelijk jammer dat je ze hebt uitgezet maar zo was het.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Humorgedichten28 oktober 2026 om 12:04

      Sindsdien probeer ik dan ook zelf aan de leg te raken. Dat is het toppunt van zelfvoorzienendheid. Helaas, tot nog toe leg ik enkel windeieren en onverteerde kroketten.

      Verwijderen

Een reactie posten