Zeker van jezelf - Pagina Annemiekie
#spreuken
De liefde voor jezelf - Pagina Annemie
#spreuken
Mooie post zijn altijd mooi
View-Master - Pagina Annemie
#viewmaster
Vlinder in december van Theo Olthuis: Tover - Pagina Annemie
#TheoOlthuis #boeken #schrijver #vlinderindecember
Ik ken mezelf niet en ik weet niet wie ik ben.
BeantwoordenVerwijderenNu dan zit je niet goed in je vel.
VerwijderenToch wel. De vraag is alleen wat men bedoelt met zichzelf te kennen.
VerwijderenNu je weet wie je bent, wat voor persoon je wilt zijn, en ben tevreden met mezelf.
VerwijderenIk weet zeker wie ik ben. Ik ken mijzelf goed.. Ik weet ook dat ik mensen wie ze ook zijn goed behandel , voor mij is iedereen gelijk.
BeantwoordenVerwijderenMooi zo
VerwijderenBen ik zeker van mezelf? Zeker ben ik zeker van mezelf. Ik weet heel zeker dat ik ik ben. Ik heb me mezelf zojuist nog laten identificeren. Ik lachte me rot. Ha ha ha, wat een domme kop op die ID-kaart!
BeantwoordenVerwijderenHahahahahaha dat geloof ik.
VerwijderenWas er geen wijsgeer die aan het pochen was met al wat hij kende en op het einde zei: Alleen mezelf ken ik niet.
BeantwoordenVerwijderenVraag dat maar eens aan meneer Art.
VerwijderenZiehier zijn antwoord:
VerwijderenJa, deze anekdote verwijst naar een bekend filosofisch thema, maar de exacte uitspraak "Je sais tout, sauf moi-même" ("Ik weet alles, behalve mezelf") is historisch gezien het beroemdst geworden door de middeleeuwse Franse dichter François Villon ( in zijn gedicht Ballade des menus propos.
Binnen de filosofie sluit het verhaal perfect aan bij twee iconische denkers die bekendstonden om hun (al dan niet geveinsde) alwetendheid versus zelfkennis:
Socrates en het Orakel van Delphi
In de klassieke oudheid pochten veel Griekse wijzen (de Sofisten) dat zij overal antwoord op hadden. De filosoof Socrates deed het omgekeerde. Toen het Orakel van Delphi verklaarde dat Socrates de wijste man op aarde was, geloofde hij dit niet.
Hij ging langs bij alle staatslieden, dichters en handwerkers die pochten dat ze alles wisten.
Socrates ontdekte dat zij eigenlijk niets wisten, maar dachten van wel.
Zijn conclusie werd de basis van de westerse filosofie: "Het enige wat ik zeker weet, is dat ik niets weet".
Dit sluit direct aan bij de spreuk op de tempel van Delphi: "Gnothi seauton" (Ken uzelf Sanat-kumara en Narada (Oosterse filosofie)
Als de anekdote heel specifiek gaat over een wijze die letterlijk pocht met een gigantische lijst aan kennis, komt de gelijkenis uit de oude Indiase Vedabase-geschriften
De grote geleerde Narada komt bij de wijsgeer Sanat-kumara.
Narada pocht en somt een enorme lijst op van alles wat hij beheerst: de Veda's, astronomie, logica, geschiedenis en wetenschappen.
Aan het einde barst hij in tranen uit en zegt: "Ik ken alle theorieën en wetenschappen, maar ik ken mezelf niet (ik heb geen zelfkennis), en daarom ben ik verdrietig."
Of het nu gaat om de Griekse, oosterse of middeleeuwse traditie; de essentie blijft gelijk. Men kan alle boeken, feiten en wetenschappen ter wereld bestuderen, maar de allerhoogste en moeilijkste vorm van wijsheid is altijd zelfreflectie en zelfkennis.
Aha, maar dié uitspraak kan ik dan weer wel: "Het enige wat ik zeker weet, is dat ik niets weet". Sterker nog, ik heb er een eigen variant op gemaakt:
VerwijderenHoe meer ik weet,
hoe meer ik weet
dat ik eigenlijk maar heel weinig weet.
Ik ben het er verder volledig mee eens dat de moeilijkst vergaarbare kennis de zelfkennis is. Dat ligt niet aan het feit dat het zo moeilijk is jezelf te doorgronden, maar aan het feit dat het zo moeilijk is eerlijk naar en over jezelf te zijn.